Gestraft voor (en door) twee.
Een paar dagen geleden kreeg ik een uitnodiging van mrs. Kate, waarin ze vroeg of ik weer een keer wilde dienen als lesmateriaal voor een meesteres i.o. Voor mij was dat geen bezwaar en ik meldde mij dan ook weer op de afgesproken dag en tijd.
De meesteres i.o. was nog niet gearriveerd. Ik mocht me, alvorens de mrs. kwam, gaan douchen en omkleden. Er lagen pols- en enkelboeien klaar, een lederen slipje waar m’n ‘gereedschap’ maar net in paste, een wit schortje en een paar schoenen met hoge hakken.
Nadat ik me gedoucht had en de gereedliggende kledij had aangedaan moest ik mij melden bij mrs. Kate. Moeilijk lopend meldde ik me bij de meesteres. Kate inspecteerde me en ik moest ‘elegant’ lopend een kopje koffie voor haar inschenken. Moeizaam lopend liep ik naar de keuken, schonk koffie in en bracht dit naar mrs. Kate. Gelukkig deed ik dit zonder te struikelen, want het lopen op hoge hakken viel op z’n zachtst gezegd niet mee. Ondertussen ging de bel en ook de andere meesteres, die ik tot m’n vreugde en verrassing al eens eerder had gezien, was er nu. Nadat ik de tweede meesteres op gepaste wijze begroet had mocht ik ook haar van koffie voorzien. Wederom liep ik, voor zover mogelijk, zo elegant als ik maar kon naar de keuken. Onderwijl werd ik uitgelachen en belachelijk gemaakt. Al met al een vernederende ervaring terwijl ik toch echt m’n best deed om zo rechtop en netjes mogelijk te lopen. Nadat ik voor mezelf een glaasje water had ingeschonken mocht ik m’n ‘stiletto’s ‘eindelijk uitdoen. Ik moest daarvoor naar de doucheruimte lopen en kreeg daarvoor precies één minuut de tijd. Dit was haastwerk, temeer daar ik ook nog m’n voeten moest wassen, want ja, stinkvoeten zijn natuurlijk uit den boze. Uiteraard lukte dit niet in de gestelde tijd en dat betekent natuurlijk straf. Ik moest, al tellend tot zestig, op m’n tenen staan. Nu is balans al niet m’n sterkste punt, maar zeker niet als er ook nog twee giechelende meesteressen om je heen staan. Ik deed het niet onaardig, maar net niet goed genoeg. Nu moest ik gaan liggen op het bondagebed. M’n armen en benen werden vastgezet en ik lag daar dus totaal machteloos. Nu besloten de meesteressen als straf mij eens flink te gaan pijnigen. Beide meesteressen stonden elk aan een kant met een cane in de hand. Hiermee kreeg ik allereerst tien tikken op elk bovenbeen. Ik probeerde niet te kermen, maar dat lukte niet helemaal. Ik hoopte dat daarmee deze bestraffing wel ten einde liep, maar dan was buiten de waard, in dit geval mrs. Kate gerekend. Beide meesteressen wisten zich nog goed te herinneren dat ik gevoelige tepels heb. Ze besloten nu m’n tepels eens aan een flinke marteling te onderwerpen. Beiden knepen zo hard mogelijk in m’n spenen, terwijl ik wederom tot zestig moest tellen. Het kermen ging nu over in gillen, terwijl ik toch zo rustig als maar mogelijk was de zestig tellen probeerde vol te maken. Ik wist niet dat een minuut zo lang kon duren. Ik mocht even bijkomen van deze bestraffing, terwijl de beide dames alweer aan een volgende bestraffing dachten. Ondertussen mocht ik ook m’n schortje afdoen en stond dus enkel nog maar met een ‘ballenknijper’ aan voor de meesteressen. En wat ik aan de ene kant al vreesde, en me aan de andere kant al op verheugde, was het strafbankje. Ik moest daar overheen gaan liggen en in m’n hoofd maakte ik me al gereed voor een flinke caning. Dat was maar goed ook, want verschillende rietjes en zwepen werden nu genadeloos uitgeprobeerd op zowel m’n billen, bovenbenen en rug. Bovendien kwam er een uitdaging bij. Mrs. Kate sloeg op m’n rechterbil. Ik moest tellen maar wel zo dat ik moest tellen met de tafel van vier. Dus vier, acht, enz. De andere meesteres sloeg me op m’n linkerbil, maar die slagen moest ik tellen met de tafel van drie. Dus drie, zes enz. Ik moest dus goed blijven nadenken, maar de meesteressen sloegen ook niet om de beurt, maar door elkaar heen. Ik raakte al snel de tel kwijt en raakte een beetje in paniek. Ik moest een aantal malen om genade vragen, iets wat me ook direct werd verleend, maar al met al was dit een flinke bestraffing die ik zowel vreesde, maar waar ik toch ook ontzettend van genoot. Na best wel een naar mijn idee lange tijd en de nodige slagen mocht ik, tot m’n grote verrassing, aangeven welke straf ik eventueel nog meer verdiend had. Nu vind ik elektro aan de ene kant doodeng, en aan de andere kant juist een uitdaging. Ik koos voor elektro. Ik werd weer vastgelegd op het bondagebed, mocht m’n ‘ballenknijper’ afdoen en de elektroden werden op m’n pik en balzak vastgemaakt. Nu begonnen de meesteressen me dus te straffen met elektro. Aanvankelijk heel zachtjes, maar het werd uiteraard steeds wat prikkelender en wat pijnlijker. Voortdurend werd er ook van programma gewisseld, zodat de pijnprikkel steeds anders werd. Overigens lag ik van deze ‘straf’ al met al heerlijk te genieten. Maar na enige tijd kwam ook hier een eind aan. Dit zou volgens mij het einde zijn van m’n straf.
Maar mrs. Kate zou mrs. Kate niet zijn als zij niet aan zou komen met een verrassing. Ik had in eerdere voorgesprekken al eens aangegeven dat ballbusting voor mij wel eens een grens zou kunnen zijn. Nu stelde mrs. Kate voor om dit eens uit te proberen. En omdat ik graag m’n grenzen wil verleggen ging ik daarmee akkoord. Ik moest gaan staan op handen en voeten met m’n kont omhoog. M’n voeten plaatste ik uit elkaar zodat de meesteressen goed m’n ballen en pik met hun laarzen konden raken. Dit gebeurde een aantal malen en om een lang verhaal kort te maken, ook deze grens bestaat niet meer en zal ongetwijfeld een deel van een volgende ‘ straf’ zijn. Ook deze grens is dus geslecht.
Het was al met al met deze twee meesteressen een heerlijke middag. Ik dank beide meesteressen voor de heerlijke straf en maak me al weer op voor een volgende keer. Slaaf Nico