{"id":265,"date":"2019-10-29T08:02:09","date_gmt":"2019-10-29T13:02:09","guid":{"rendered":"http:\/\/meestereskate.nl\/?p=265"},"modified":"2025-07-25T16:57:13","modified_gmt":"2025-07-25T14:57:13","slug":"the-good-the-brute-and-the-ugly","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meestereskate.nl\/?p=265","title":{"rendered":"The Good, The Brute and The Ugly."},"content":{"rendered":"\n

Door slavin Cassie van House of Submission<\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n

Het was een mooie donderdagavond. Meesteres Kate had mij\ngevraagd om koffie te zetten, wat ik , dacht ik, zonder problemen wel even zou\ndoen. Het is nog van die heerlijke originele filterkoffie. Drie schepjes koffie\nop zes streepjes water. Ik kon alleen niet goed zien waar ik  die zes kon vinden, tot ik aan de binnenkant\nde nummers zag staat. Blindelings volgde ik die, ook al was het  lastig te zien. Gevuld en al zette ik de\nmachine aan en de koffie begon te druppelen. Na een tijdje ging ik kijken of de\nkoffie al klaar was en toen dacht ik…oeps…<\/p>\n\n\n\n

Ik zag de cijfers op de zijkant van de glazen kom staan waar\nde koffie zich in had verzameld, en deze stond inmiddels op acht. Dat was\nteveel, wat dus zou resulteren in te slappe koffie. Er was maar een manier om\nzeker te zijn. Ik schonk de koffie in en bracht deze naar Meesteres Kate. Zij\nhad de koffie ook al gezien en wist al dat deze te slap zou zijn. Ik grijnsde\neen klein beetje en vertelde haar dat ik gemengde gevoelens had. Aan de ene\nkant wilde ik natuurlijk dat  de koffie\nperfect zou zijn, zeker voor de Meesteres. Maar stiekem aan de andere kant\nhoopte een klein beetje dat deze niet goed zou zijn. Meesteres Kate had mij al\ngewaarschuwd, dat als de koffie niet goed zou zijn, er gevolgen aan zouden\nvastzitten. Begrijp mij niet verkeerd, ik heb absoluut niet met voorbedachte\nrade de koffie verkeerd afgestemd. Daar ben ik een te pietje precies voor en ik\nhoud de Meesteres liever tevreden. Dan ben ik het ook.<\/p>\n\n\n\n

Terwijl de koffie werd opgedronken moest ik uit de collectie\nzwepen er eentje kiezen waarvan ik zou denken ; Ooef, dat is me er eentje. Een\nzweep die nieuw zou zijn, en misschien wel grensverleggend. <\/p>\n\n\n\n

Ik liep de stellingen langs, de collectie is enorm en ik\nvind het heel lastig om keuzes te maken. Twijfels door mijn hoofd, wat  heeft welke impact, welk gevoel. wat is voor\nmij geschikt? <\/p>\n\n\n\n

Ik koos er een en legde hem neer. Meesteres keek mij aan\nen  vroeg mij of ik wist  dat ik op safe speelde met deze. Het was een\nzweep met veel smalle rubberen stroken. Ik had het idee dat deze bij neerkomen\nwel venijniger zou zijn maar niets blijk minder waar. Ik hing haar terug en\nkeek verder, wederom met de onkunde om te besluiten  wat door mijn hoofd gierde. Ik had\nondertussen ook al een andere gezien waarvan ik zeker weten dacht,: Never nooit\nniet! Het was een zweep met slierten , gemaakt van kleine metalen ringetjes. En\ntoch kon ik het niet laten om deze onder de aandacht te brengen bij de\nMeesteres.<\/p>\n\n\n\n

 Ik keek verder en\nkwam bij een su\u00e8de zweep, lange slierten met allerlei knoopjes erin. Ik dacht\ndat die knoopjes wel pijn zouden doen, vandaar mijn keuze. Meesteres Kate was\nondertussen opgestaan en vroeg mij of ik wist hoe een bepaalde zweep heette. Ze\nliep naar de plaats waar deze lag ik ik liep volgzaam achter haar aan. Ze pakte\ndeze op en liet mij even voelen. Een zware zweep, dikkere stroken en vrij lang.\n<\/p>\n\n\n\n

” Dit is de bruut” zei ze en mijn ogen werden iets\ngroter. Ik was mij aan het indenken wat voor een impact dat  deze zou kunnen hebben. Zo was er nog een\ntweede genaamd de Ugly. Beiden voelden zwaar. De een met rubberen stroken, de\nander leer. Ik was zeker wel onder de indruk ervan en vroeg mij af of zij deze\nzou gaan gebruiken. Ik vind het heel lastig om in te schatten hoever ik kan gaan.\nIk weet  van mijzelf dat ik niet iemand\nben die snel zal opgeven en ik verleg graag mijn grenzen. Ik ben\nperfectionistisch en wil graag dat de Meesteres trots op mij kan zijn.<\/p>\n\n\n\n

De polsboeien en enkelboeien was het enige dat ik nog aanhad\nop het moment dat ik plaatsnam op het strafbankje. Ik leunde voorover en liet\nmijn handen aan de zijkant hangen die vervolgens met een touw aan de boeien\nwerd vastgemaakt. Mijn enkels en knieen werden met touwen ook vastgemaakt en ik\nvoelde meer touw, vlak onder mijn billen doorglijden. Nadat ze nog een riem\nover mijn middel had gebonden kon ik geen kant meer op. Wat een heerlijk\ngevoel. Gebonden vrijheid.<\/p>\n\n\n\n

Tot mijn grote verrassing, iets wat ik totaal niet had\nverwacht was de ballgag die de Meesteres vervolgens zachtjes tussen mijn kaken duwde.\nDe  riempjes werden dichtgesnoerd en het\nduurde al niet lang voordat er wat kwijl op de grond terecht kwam. Vervolgens\nlegde ze de zweep met metalen slierten voor mijn neus op de grond neer zodat ik\ner lekker naar kon kijken. Ik grinnikte een beetje zenuwachtig toen mijn ogen\nze in beeld kregen. Had ze dat nou echt gedaan? En zou ze er iets mee doen? De radertjes\nin mijn hoofd begonnen weer te draaien.Omdat ik geen genade kon uitspreken op\ndeze manier krijg ik een metalen… bankschroef? in mijn handen waarmee ik\ntegen de poot van de strafbank kon tikken. Nou ja, natuurlijk niet echt een\nbankschroef, maar meer voor het mannelijke geslachtsdeel. Althans, dat denk ik,\nik kende het item niet.  Mijn lichaam was\nkoud en moest  eerst worden opgewarmd. De\nhanden van Meesteres Kate kletterden op mijn billen. Vaak en met gepaste\nsnelheid om ze alvast  een mooie rode\ngloed te geven en op te warmen.. Wat ze ook \nzeker deden. Er zaten al wat kleine sporen op van een cane die eerder\nwas gebruikt voor het maken van een paar mooie foto’s . De cane kwam ook later\nzeker nog aan bod om de sporen een beetje meer te laten leven.<\/p>\n\n\n\n

Langzaamaan werd er uitgebreid naar de zwepen. Meerdere\nzwepen kwamen aan bod.  Vergeef  me, ik zou echt de volgorde niet meer weten.\nMaar ik weet nog wel dat  toen eenmaal de\nBruut voor de eerste keer neerkwam, ik het \ngewicht voelde. Wat een ding! Ik was zeker onder de indruk en bij elke\nslag voelde ik de pijn. Sommige slagen voelde meer als een echo, een gold die\ndoor mijn lichaam vloeide. Een trans die mij eraan herinnerde dat ik leefde om\nvervolgens weer een scherpere pijn te voelen op een stukje huid wat een tijdje\ngespaard was gebleven. <\/p>\n\n\n\n

Tijd voor een korte pauze en Meesteres Kate had even mooi de\ntijd om de sporen op mijn ronde billen te bekijken. Ineens scheen er een licht\nen had ze een lamp op mijn achterste gezet om het beter te kunnen bekijken. De\nballgag was inmiddels al uit dus ik kon mij moeiteloos verwoorden toen ik door\nde grond zakte van schaamte omdat ze een haartje hier en daar had ontdekt die\nik over het hoofd had gezien. Ik wilde wegkruipen maar kon nergens\nnaartoe.  Voor een moment had ik het daar\nheel moeilijk mee en schoot ik bijna vol. Wat moest ze wel niet van mij denken.<\/p>\n\n\n\n

 Dit gebeurde\noverigens voor de Bruut en de Ugly op mij neerdaalden. Ook de kettingzweep kwam\naan bod later, die is echt niet voor de beginner kan ik iedereen vertellen. Oei\noei, wat is dat een gemene. Misschien kunnen we die omdopen tot The Mean. Maar\nik voelde mij wel trots dat ik haar had doorstaan. <\/p>\n\n\n\n

Zoals ik al zei, de volgorde en wat er allemaal is gebruikt\nis mij niet bijgebleven op een paar hoogte en dieptepunten na. En over punten\ngesproken, op een gevoelige huid  voelen\ndie kleine prikkers van de wartenberger wiel zoveel scherper.  Vooral op de al gevoelige plekken en ik kon\nmij nergens verstoppen ervoor. Het kietelde en het prikte. Er was geen uitweg. <\/p>\n\n\n\n

Er kwam een volgende opdracht. Meesteres Kate heeft denk ik\nheel goed door hoe ik in elkaar steek en hoever ze met mij kan gaan en vertelde\nmij dat ik moest aangeven wanneer ik de volgende slag van een bepaalde zweep\nkon hebben. Ik herinner me nog dat deze bij elke slag doordrong tot het  diepst van mijn lijf en ik had zeker een\nmomentje nodig om ervan bij te komen. Opgeven? Zeker niet.  Was dit de geheimzinnige abdias, de lange\nvlecht?  Nu ik er langer over nadenk,\nmisschien wel. Wie weet kom ik er ooit achter. Ik voelde mij trots weer dat ik\ndeze opdracht had volbracht. De Meesteres veranderde de opdracht. 5 slagen,\ngeen genade. Pas  na de 5 was het\ntoegestaan. Dapper als ik was hield ik vol. En dit was volgens mij de Tawse,\ndie hiervoor werd gebruikt. Tijdens sommige slagen wilde ik wel genade zeggen.\nPijn deed het zeker, maar het  was o zo\nfijn, en vooral het moment na de vijfde. Hopelijk is de Meesteres net zo trots\nop mij als ik dat ben. <\/p>\n\n\n\n

Pas bij de laatste.. deze  leren dubbele plak. Het  was bij deze , die voor een tweede keer die\navond gebruikt werd, dat ik mijn genade uitsprak  en ik brak. Ik voelde me goed, en toch kwamen\nde eerste tranen over mijn wangen rollen. Alle energie was eruit en my god, wat\nwas het een bevrijding. Meesteres Kate legde een handdoek over mij heen en\nmaakte mij los. Ik trilde en toen ik eenmaal rustig zat , glas cola in mijn\nhanden en een zorgzame Meesteres die mij in haar armen nam, drong alles tot mij\ndoor. Dit was waar ik mij thuis voelde. Waar ik mij prettig voelde. Mij veilig\nvoelde en mijzelf kon zijn.  <\/p>\n\n\n\n

Naderhand toen ik weer helemaal bij zinnen was kon ik een\nkijkje nemen op de tafel welke spullen er nog meer waren gebruikt. Zwepen,\nslapper, cane. Ze noemde een abdias, een metalen handvat met een leren vlecht\neraan van ongeveer 50 cm. Die kon ik mij helemaal niet herinneren . Het\nmysterie van de avond. En ik was flabbergasted van een roller met spikes, de\nrol was ongeveer 15\/20 cm breed met scherpe puntjes. Ook die kon ik totaal niet\nplaatsen. Het laat mij weer zien, waar dat koppie helemaal heengaat tijdens\nzo’n spel, en ik blijf het fantastisch vinden. <\/p>\n\n\n\n

Meesteres Kate, heel erg bedankt.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Door slavin Cassie van House of Submission Het was een mooie donderdagavond. Meesteres Kate had mij gevraagd om koffie te zetten, wat ik , dacht ik, zonder problemen wel even zou doen. Het is nog van die heerlijke originele filterkoffie. Drie schepjes koffie op zes streepjes water. Ik kon alleen niet goed zien waar ik  […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/265"}],"collection":[{"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=265"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/265\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":267,"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/265\/revisions\/267"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=265"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=265"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meestereskate.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=265"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}